Noni w walce z rakiem
Wyniki badań naukowych dotyczących medycznego zastosowania NONI zostały zaprezentowane na 83-m, 84-tym i 85-tym spotkaniu Amerykańskiego Towarzystwa Badań nad Rakiem.
Kamień milowy stanowiły badania Departamentu Patologii i Farmakologii prowadzone na Akademii Medycznej Johna Burnsa w Honolulu na Hawajach, które zaprezentowane zostały na 83-m spotkaniu w San Diego w Kalifornii w 1992 roku.
Wyniki tych badań zostały podsumowane przez Amerykańskie Towarzystwo Badań nad Rakiem i zatytułowane: „Antynowotworowe działanie Morinda citrifolia” – badania prowadzone były na myszach.
Komórki nowotworowe zostały wszczepione myszom. Myszy, które karmione były owocami NONI żyły ok. 105-103% dłużej od myszy, które nie były karmione NONI. Oznacza to, że myszy, którym podawano NONI żyły ok. 50 dni dłużej, a czasami nawet więcej!
To badanie było wielokrotnie powtarzane i za każdym razem NONI w sposób znaczący wpływało na wydłużenie okresu życia myszy chorych na raka, którym podawano NONI. NONI wpływa na wstrzymanie rozwoju nowotworowych guzków.
W 1994 roku A. Hirazumi wraz z trzema innymi naukowcami wydał w Pharmacological Society Journal artykuł nt. „Antynowotworowy wpływ NONI na myszy chore na raka płuc". Rok wcześniej Tomonori Hiramatsu wraz z trzema innymi japońskimi naukowcami przedstawili raport p.t. „Zapiski dotyczące chorób nowotworowych”. Raport ten powstał po przeanalizowaniu 500 przypadków, na podstawie których potwierdzona została teza, że NONI jest czynnikiem powstrzymującym powstawanie i rozrastanie się komórek nowotworowych.
Jeden z pacjentów Dr Harrisona cierpiał na raka wątroby. Obserwowano u niego nadmierny wzrost płynów w jamie brzusznej. Onkolog analizował ten przypadek i jednoznacznie potwierdził istnienie komórek nowotworowych. Po zażywaniu NONI przez okres 7 dni u pacjenta zaobserwowano znaczący spadek płynów w jamie brzusznej. Dalsza analiza przypadku, potwierdziła, że przy systematycznym stosowaniu NONI, nowotwory z komórek zostały usunięte.
Jako lekarz, nie mogłem jednoznacznie wytłumaczyć sobie jak to jest możliwe. Dlatego skontaktowałem się z Dr Harrisonem, który potwierdził mi odnotowane zjawisko. Nie miałem wtedy już innego wytłumaczenia, jak uwierzyć w to co się wydarzyło i dalej utwierdzić się w przekonaniu, że to NONI pomogło. Jeśli by tak nie było, musiałbym myśleć, że była to interwencja boska.
Dr Judah Folkman ostatnio opublikował swoje wyniki badań, jakie prowadził on nad myszami w Harwardzie. Wysunął on tezę, że NONI synergicznie współdziała z innymi mikroskładnikami obniżając tym samym przepływ krwi do guzków nowotworowych.
Jednym ze składników, który kontrolował wzrost guzków w mózgu i który wpływał na wydłużenie okresu życia szczurów, na których eksperymentowano była squalamina. Niszczyła ona naczynia krwionośne, które dostarczały krew do guzków. To odkrycie naukowe zostało opublikowane w 1997 roku przez Dr Henry’ego Brema – profesora Instytutu Medycznego Johna Hopkinsa.
W 1997 roku na spotkaniu Towarzystwa Amerykańskich Neurochirurgów, które odbywało się w Mineapolis w Minesocie, Dr Henry Brem i Dr Allan Sils poinformowali, że squalamine „atakuje guzy nowotworowe poprzez zakłócenie powstawania i formowania się nowych naczyń krwionośnych, które dostarczałyby krew umożliwiającą wzrost i rozwój guzków.
Aktywne składniki zawarte w NONI
Dr Heinicke wierzy, że NONI normalizuje prawidłowe funkcjonowanie komórek poprzez dostarczanie do ciała istotnych biochemicznych komponentów, jak np. proxeronina, które komórki naszego ciała gromadzą.
Xeronina wykazuje pozytywny wpływ na komórki, przez co wiele ludzki ma lepsze samopoczucie. Zrozumienie tego, w jaki sposób następuje biosynteza ma kluczowe znaczenie dla zrozumienie jak działa tahitańskie NONI.
W 1950 roku Dr Heinicke przeprowadził badanie, podczas którego odizolował materiały krystaliczne, które nie należały do żadnego związku chemicznego. Po kilku latach, Dr Heinicke uświadomił sobie, że materiał krystaliczny stanowi bardzo istotny składnik syntezy xeroniny. Wreszcie uświadomił on sobie także, że owoc NONI jest najlepszym źródłem krytycznych, ważnych składników.
Dr Heinicke uważa, że xeronina pełni dwie podstawowe funkcje w żywych komórkach. Xeronia mając sztywną, surową strukturę może dostarczać poprzez szczeliny komórkowe specyficzne białka. Białka te mogą stać się bardziej „elastyczne”, a przez to mogą mieć także dużo mocniejszą strukturę.
Xeronina może również umożliwiać gromadzenie się białka w ogromnych ilościach, a także gromadzenie się wody w ciele człowieka, dzięki czemu składniki te mogą być wykorzystane do różnego typu chemicznej, mechanicznej i elektrycznej pracy/działań. Działania te umożliwiają normalnym komórkom ‘pracować” dużo skuteczniej, efektywniej, a także pomagają zniszczonym komórkom odbudować się.
Informacje zamieszczone na tej stronie nie służą do stawiania diagnozy czy sugerowania leczenia choroby, ale wyłącznie do celów edukacyjnych związanych ze stosowaniem soku Tahitian Noni. Stan zdrowia Państwa i wszelkie jego zaburzenia powinny być skonsultowane z lekarzem medycyny.
